wtorek, 17 stycznia 2017

SZARE ZWIERZĄTKO

Dzięki książce, którą Rita dostała od Ojca:
CHIKA MIYATA " HOW TO DRAW ALMOST EVERYTHING"
 - AN ILUSTRATED SOURCEBOOK -
źródło

mam pomysł na kolor szary

źródło
angielskie nazwy zwierząt*
i połączenie matematyki z plastyką:
Zaczynamy rysunek od figury geometrycznej;)

 * Julia znalazła dla Rity: Sad Animal Facts
źródło

Post ten dołączam do projektu "Spoza tęczy"

poniedziałek, 9 stycznia 2017

Dobutsu Shogi

Dzięki Pani Ani miałam okazję pograć z dziećmi w grę, której autorką jest Madoka Kitao:
źródło
 Na Wrocławskim Portalu Matematycznym znalazłam recencję Wojciecha Jedynaka:
"...Dobutsu shogi w języku japońskim znaczy "shogi ze zwierzątkami". 

źródło
 Jest to uproszczona wersja shogi, czyli tradycyjnej japońskiej gry strategicznej podobnej do szachów, o której piszmy tutaj. W stosunku do wersji pełnej dobutsu ma mniejszą planszę i mniej figur, ale mimo to zachowuje w znacznym stopniu głębię wariantu oryginalnego. Na polskim rynku gra pojawiła się pod handlową nazwą "Pojedynek robotów" w zmienionej szacie graficznej..."

Świetna gra - w sam raz na warsztaty w Bibliotece - tylko ta cena ...
Poszukałam i znalazłam  stronę poświęconą grze w szachy japońskie – shogi! Zajrzałam na Forum i znalazłam bezcenny wpis:
"Dobustu Shogi – zrób to sam":
Dzięki autorce bardzo łatwo można zrobić własny sprzęt do gry w Shogi (Dobustu 3×4). 


Córce zainstalowałam też grę na tablecie:)

środa, 4 stycznia 2017

OBWÓD 2

W szkole córę (klasa trzecia) czeka kartkówka* "z obwodu".  Wyjęłam konkret i powtórzyłyśmy  zadania z zapałkami z posta "Obwód".
Na geoplanie córa zbudowała dwie różne figury o tym samym obwodzie:
 
Obwód: 12

Przy tej okazji sprawdziła odległości pomiędzy "kołkami" w pionie, poziomie i po skosie.
Kolejne zadanie: oblicz obwody tych figur:


A potem tylko na kartce i z liczbami:
Na stronie NRICH znalazłam świetną grę. Aby w nią zagrać:
Za duże kwadraty.
  Wykorzystanie tabliczki mnożenia.
 Geoplan też się przydał:
Te same obwody, różne pola powierzchni - czy zawsze tak jest?
  • powtórzyłyśmy budowanie różnych figur z jednakowej liczby kwadratów - tym razem pięciu pentomino
 

Obwód: 12 zapałek.
Powierzchnia: 5 kwadratów.
Powierzchnia: 20 kwadracików, czyli 5 kwadratów.
M: Co powiesz o polu powierzchni klocków pentomina?
R: Są takie same.
M: Weź kilka klocków i oblicz ich obwody.

Po pewnym czasie obliczanie obwodu z rysunku.
R: 12.
J: Sprawdź klocek w kształcie litery P.
R: 10

I dopiero wtedy zagrałyśmy w grę dwuosobową:

Do gry potrzebne są dwie kostki, ołówek i plansza dla każdego gracza. Celem gry jest zdobycie ustalonej na początku liczby punktów. Propozycja autorów gry: 10 punktów.

Jak grać:
1. Pierwszy gracz rzuca dwiema kostkami i oblicza iloczyn oczek np. 2 x 1 = 2


źródło
2. Rysuje jak najwięcej figur zbudowanych z jednostkowych kwadratów (muszą łączyć się całym bokiem, boki muszą pokrywać się z liniami na planszy - zdj.) pamietając o tym, że każda taka figura musi mieć albo obwód, albo pole powierzchni równe iloczynowi wyrzuconych oczek np. 2**
Za każdą poprawnie narysowana figurę otrzymuje 1 pkt.
3. Drugi gracz postępuje tak samo: rzuca dwiema kostkami, oblicza iloczyn oczek i rysuje figury spełniające w/w warunki.
4. Wygrywa osoba, która zdobędzie ustaloną na początku liczbę punktów.


Ciekawe kształty!
 * "Kartkówki, sprawdziany, testy, klasówki, czyli porozmawiajmy o repertuarze metodycznym"
** po pewnym czasie dzieci orientują się, jaka liczba oczek na kostkach jest pożądana i co zrobic, żeby narysować jak najwięcej figur podczas swojej kolejki.
Po kilku rozgrywkach dzieci nie powinny mylić obwodu z polem powierzchni.

piątek, 30 grudnia 2016

BIAŁA KARTKA

Czytam* wszystko, co napisała Marylin Burns. Urzekła mnie lekcja ** z tangramem, którą znalazłam w książce "Writing in Math Class: A Resources for Grades 2-8" (str.110) oraz w książce "About teaching mathematics. A K-8 Recource" (str.111). Pod wpływem lektury:
  • Nakręciłam (włączając/wyłączając rec) z pomocą cór pierwszy filmik: 
Jak samodzielnie wg. instrukcji *** zawartej w książce Marylin Burns zrobić 
7 części tangramu z jednej białej **** kartki papieru.

  • Wyszukałam i opowiedziałam kilka legend o powstaniu tej układanki.
  • Zrobiłam tabelkę, która razem z 7 częściami tangramu i ołówkiem leży na stole i czeka na wypełnienie. Ułożenie figur z podanej liczby elementów nie jest wcale takie proste, a narysowanie ich w tabelce to kolejna trudność.
Kwadrat z 3 małych trójkątów.
Trójkąt z 3 małych trójkątów.
  • Znalazłam na YouTube książkę Ann Tompert "Grandfathers Tang's Story", którą obejrzałam/wysłuchałam/tłumaczyłam razem z córą. Każda z nas układała z części tangramu występujące w tej historii zwierzęta.
  • Zaproponowałam wymyślenie/opowiedzenie/napisanie/zilustrowanie własnej historii...
* Dzięki Pani Ani trafiły w moje ręce takie książki:
Wrażeniami podzielę się wkrótce.
 
** Po rozmowie z córą nasze lekcje matematyki będą uwzgledniały jej zainteresowania. Rok 2017 zaczniemy od wirtualnej wizyty w fabryce cukierków/żelków. Przy okazji zajmiemy się  szacowaniem, liczbami wielocyfrowymi jednostkami, ułamkami, procentami i proporcjami. Na koniec planowana jest degustacja. 

*** instrukcja "krok po kroku" na math forum.

**** post ten włączam do projektu "Spoza tęczy".
BAJDOCJA

czwartek, 15 grudnia 2016

LIST DO RODZICÓW

Przeglądając artykuły Marylin Burns znalazłam list (str. 6) z 1996 roku, który chciałabym kiedyś dostać od nauczyciela mojej córy:
A Letter to Parents - Marylin Burns
Manipulatives* in Today's Classroom.
* "Manipulatives" - hmm - mam kłopot z tłumaczeniem tego słowa. Pod tym pojęciem kryją się "pomoce", którymi dziecko może samodzielnie manipulować, czyli różnego rodzaju klocki, patyczki, kości, karty, figury, geoplany, zegary, wagi, termometry... - dostępne na wyciągnięcie ręki!
Lubię słowo "konkret". Zastąpię więc nim słowo "manipulatives".  
 
 List do Rodziców - Marylin Burns
Konkret w dzisiejszym nauczaniu matematyki 
 
"Czy odwiedziłeś kiedyś miasto i nie potrafiłeś się w nim odnaleźć – nawet z mapą i wskazówkami? Po kilku dniach prawdopodobnie rozwinąłeś swoje wyczucie przestrzeni i nawet jeśli wciąż czasem się gubiłeś, mogłeś liczyć na to, że punkty orientacyjne pomogą Ci odnaleźć drogę do domu. Wraz ze wzrostem doświadczenia wypuszczałeś się na wyprawy z większą pewnością siebie.
O doświadczeniu matematyki z pierwszej ręki możemy myśleć podobnie. Na matematykę składa się wiele obszarów/działów: wzory, pomiary, geometria, statystyka, prawdopodobieństwo i wiele więcej; które wydają się uczniom nieraz nieznane, abstrakcyjne i zagmatwane. Musimy pomóc dzieciom rozwinąć umiejętności i pewność siebie w wyznaczaniu własnych ścieżek przez każdy z tych działów, muszą zrozumieć, jak działy te są połączone i co zrobić, jeśli zapomni się formuły czy faktu. Oto pięć powodów, dla których konkret spełnia te właśnie funkcje:
  1. "Pomoce do manipulowania" pomagają ukonkretnić abstrakcyjne idee. Obraz może być wart tysiąc a słów, ale dzieci, które uczą się o zwierzętach z ilustrowanych książek, wciąż nie mają wyczucia co do ich rozmiarów, faktury ich sierści, czy wydawanych odgłosów. Nawet wideo nie jest w stanie zastąpić rzeczywistości. Podobnie, "konkret" daje uczniom możliwość zbudowania materialnych modeli abstrakcyjnych pojęć matematycznych. 
  2. "Konkret" pozwala zobaczyć matematykę w kontekście innym niż podręcznik. Chcemy, aby uczniowie zapoznali się i przywykli do języka matematyki – wszystkiego od znaku dodawania po notację algebraiczną –, ale słowa i znaki tylko reprezentują idee. Idee funkcjonują w umysłach dzieci, a "konkret" pozwala im zbudować zrozumienie tych idei, które mogą następnie powiązać z matematycznym słownictwem i oznakowaniem. 
  3. "Konkret" buduje pewność siebie uczniów, dając im możliwość sprawdzenia i potwierdzenia słuszności rozumowania. Jednym z celów Państwowej Rady Standardów dla Nauczycieli Matematyki jest praca nad pewnością siebie uczniów. Gdy uczniowie mają fizyczny dowód tego, jak działa ich proces myślowy, rozumienie jest bardziej dogłębne. 
  4. "Konkret" jest przydatnym narzędziem do rozwiązywania problemów. Szukając rozwiązań, architekci konstruują modele budynków, inżynierowie budują prototypy urządzeń, a lekarze używają komputerów do przewidywania skutków procedur medycznych. "Pomoce do manipulowania" używane jako konkretne modele są podobnie wykorzystywane przez uczniów do rozwiązywania problemów. 
  5. "Konkret" sprawia, że nauka matematyki jest ciekawa i przyjemna. Nietrudno wyobrazić sobie, co wybiorą uczniowie, kiedy zaoferujemy im możliwość pracy nad zadaniem na kartce a wykorzystaniem do tego kolorowych klocków o ciekawych kształtach. Konkret intryguje i motywuje, wspierając dzieci w nauce."
Popatrzcie proszę na lekcję z Marylin Burns i konkretem:
Czy zwróciliście uwagę na przestrzeń edukacyjną w tej klasie?
*************************************************
Tłumaczenie własne - wsparcie starszej córy, prawie idealne;)

poniedziałek, 12 grudnia 2016

UNIWERSYTET DZIECI

Poproszono mnie o publikację tego artykułu:

" Matematykę da się zrozumieć i polubić - scenariusze matematyczne dla klas I-III



Nauka matematyki wcale nie musi wiązać się z rozwiązywaniem schematycznych zadań. Wiedzę matematyczną można przekazywać uczniom poprzez interesujące aktywności, które odsyłają do codziennego życia. Zadania tekstowe z wykorzystaniem procentów odstraszą uczniów - ale wspólne obliczenie, jak zaoszczędzić 10% kieszonkowego raczej przyciągnie uwagę dzieci. W ten sposób staraj się przekazywać wiedzę ze wszystkich dziedzin matematyki. Ułamki ćwicz poprzez analizowanie przepisów kuchennych, do nauki geometrii wykorzystaj klocki, a myślenie logiczne rozwijaj poprzez łamigłówki i gry. Takie metody sprawdzą się zwłaszcza w klasach I-III. W tym wieku dzieci najwięcej wiedzy przyswajają właśnie poprzez zabawę. A jeśli na tym etapie edukacji uczniów zafascynuje nauka matematyki, w kolejnych latach będą oni mieli większą motywację do poszerzania wiedzy z tej dziedziny.



W jaki sposób zainteresować uczniów matematyką?

  • nawiązywać do czynności i problemów życia codziennego,
  • pokazywać praktyczne aspekty nauki matematyki,

  • odwoływać się do ciekawości dzieci i rozbudzać ją,
  • zachęcać do zadawania pytań i prób samodzielnego poszukiwania odpowiedzi.



W serwisie Scenariusze Lekcji opublikowano najnowsze scenariusze matematyczne dla klas I-III, dzięki którym pokażesz uczniom praktyczne wykorzystanie matematyki w życiu codziennym.






Jak nie zgubić się w terenie? W trakcie lekcji uczniowie będą trenować orientację w przestrzeni. Zabawy ruchowe i rysowanie labiryntów to aktywności, które zaktywizują dzieci i wyjaśnią, co właściwie oznaczają pojęcia “kierunek” czy “położenie obiektu”.


Wtajemnicz uczniów w świat geometrii poprzez matematyczne zagadki. Wycinając i klejąc papierowe obręcze, dzieci dowiedzą się, czym jest wstęga Möbiusa, i nauczą się stawiać hipotezy badawcze.






Jak stworzyć harmonogram z podziałem obowiązków domowych z wykorzystaniem matematyki? Wystarczy wykorzystać zasady logiki i… nasz scenariusz! Dzięki niemu dzieci poznają wybrane zagadnienie z klasycznego rachunku zdań.






Uczniowie doświadczą potęgi grafów – kolorując mapy, poznają zasady kolorowania grafów. Będą również mieli szansę wykorzystać teorię grafów do zaprojektowania miejskiego ZOO.





Scenariusze matematyczne dla klas I-III szkoły podstawowej powstały w ramach projektu “Pytaj, działaj, zrozum. (Z)mierz się z matematyką” dofinansowanego przez Fundację mBanku. "

wtorek, 6 grudnia 2016

FRANK TAPSON

Dzięki blogowi http://donsteward.blogspot.com/2016/12/manifest.html znalazłam stronę, którą stworzył Frank Tapson, a na niej różne gry:

  • In&Out - gra dla 2 osób - plansza na str. 4
Każdy gracz ma swój pionek.
Jeden zaczyna grę na polu oznaczonym X, drugi na polu oznaczonym Y.
Gracze na zmianę przesuwają pionki po linii "zygzakowatej", stając na czerwonych polach/kołach.
Można poruszać się tylko do przodu tzn. oddalać się od swego punktu startowego. W swoim ruchu można przesunąć pionek o 1, 2 lub 3 pola. 
Na polu może stać tylko jeden pionek. 
Nie można przeskakiwać pionków. 
Kiedy nie można już wykonać ruchu, zwycięża gracz, którego pionek znajduje się na zewnątrz  okręgu.

Z okazji Mikołajek pogram w kilka gier z dziećmi - wrażenia wkrótce. A Mikołaja poproszę o książkę: "Pick a Pair" by Frank Tapson.